Różne oblicza odwagi

Słowo odwaga kojarzy się nam najczęściej z męstwem i bohaterstwem. Znasz wielu odważnych ludzi z kart historii, książek, czy filmów. Ale czy odważny jest ten kto się nie boi, kto nie odczuwa strachu? A może trafniej byłoby nazwać go głupcem. Japońskim kamikadze trudno odmówić odwagi, a jednak zbadano u nich ponadprzeciętny poziom strachu.  Bo odwaga to raczej panowanie nad strachem a nie brak strachu. A może odważny jest przechodzień, który impulsywnie i bez namysłu postanawia bronić starszego człowieka przez złodziejami? Odwaga utrudnia, czy ułatwia życie? Jest to cecha charakteru, która niejedno ma imię.

Motyw i czas

Możemy podzielić odwagę ze względu na motyw i na czas trwania. Motywem odważnego zachowaniu może być młodzieńcza fantazja lub potrzeba zaimponowania partnerowi lub środowisku. Wówczas zapytasz: to jeszcze odwaga czy już brawura? Trudno o jasne granice. Innym powodem odwagi jest chęć postępowania zgodnie z kodeksem moralnym.

Drugim aspektem jest długość odważnego postępowania. Możesz skoczyć na bungee powodowany nagłym impulsem. Jest to krótkotrwały akt odwagi, z którego nikt, poza Tobą, nie odniesie korzyści. Bohaterowie ukrywający Żydów w czasie okupacji przez wiele miesięcy ryzykowali życiem. To jest piękny przykład odwagi w dłuższym wymiarze czasu. Oczywiście, czas trwania nie musi się wiązać z oceną społeczną takiego aktu. Bo przecież człowiek ratujący dziecko z topieli również musiał zareagować szybko, a z pewnością można i trzeba go nazwać bohaterem.

Odwaga na co dzień

Człowiek każdego dnia musi podejmować wiele decyzji. Czasem są to trudne wybory, wymagające odwagi. Przykładem może być decyzja o wejściu w związek małżeński i powiedzenia drugiej osobie ,,nie opuszczę Cię aż do śmierci”. Podobnie jest ze zmianą miejsca zamieszkania, czy przyznaniem się do błędu. Dla niektórych samo kontynuowanie życia jest aktem odwagi. Odwaga jest ważna w codziennym życiu człowieka. Lęk jest nieprzyjemnym uczuciem, które możemy pokonać za sprawą odpowiedniej motywacji. Ale bycie odważnym nie oznacza bycia wolnym od lęków. Myślenie o konsekwencjach działania i obawy z tym związane są naturalne. Lęk jednak nie powinien Cię paraliżować, musisz mieć odwagę, by go oswajać na co dzień. Przykładem pokonania lęku jest chociażby oddanie narządu osobie, która tego potrzebuje. Generalnie, najważniejsze typy odwagi codziennej związane są z

  • podejmowaniem życiowych wyzwań,
  • przyznaniem się do winy i przyjęciem konsekwencji,
  • akceptacją własnych wad i ograniczeń,
  • pokonywaniem nieśmiałości i trudności charakteru,
  • adoptowaniem się do zmian,
  • decyzją pracy nad sobą. 

Historie o ludziach odważnych 

Genowefa Strzechowska w sierpniu 1942 r. dowiedziała się, że u sołtysa wsi Kuraszków za stodołą znajduje się żydowskie dziecko. Dziewczynka miała zaledwie kilka miesięcy.  Znaleziono ją wraz z odręcznie napisaną notatką: „Matka nie żyje. Ojciec zginął w Oświęcimiu. Prosi się dobrych ludzi o zaopiekowanie się dzieckiem”. Strzechowska narażając własne życie wychowywała to dziecko aż do roku 1945. Za pomoc Żydom obowiązywała wówczas kara śmierci. Okazało się, że z holocaustu ocalała matka dziewczynki, która ją zabrała i wyjechała do Nowego Jorku.

5 grudnia 2007 roku Przemysław Saleta przeszedł operację usunięcia nerki, która chwilę później została przeszczepiona jego córce Nicole. Bez wahania zdecydował się oddać narząd. Może było mu łatwiej, bo biorcą była jego własna córka. Od tej pory namawia do odwagi oddawania narządów w celu transplantacji, działając w fundacji ,,Bieg po Nowe Życie”. Niestety córka boksera po jakimś czasie potrzebowała następnego przeszczepu, a teraz czeka na kolejny. Czy znajdzie się ktoś odważny?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *